Accueil Belgique Politique

Gouvernement remanié: qui fait quoi? Voici les nouvelles compétences des ministres

Le Roi accepte la démission des ministres N-VA et nomme Philippe De Backer et Pieter De Crem ministres.

Temps de lecture: 3 min

Le Premier ministre Charles Michel a redistribué samedi les compétences ministérielles après le départ de la N-VA de la coalition fédérale. Le vice-premier ministre Open Vld Alexander De Croo devient ministre des Finances, Pieter De Crem (CD&V) devient ministre de l’Intérieur et Maggie De Block (Open Vld), ministre de l’Asile et la Migration. Le vice-premier ministre MR Didier Reynders ajoute la Défense aux Affaires étrangères.

La répartition a été fixée par arrêté royal après que le Premier ministre s’en est ouvert au roi Philippe.

Afin de garantir la parité au sein du gouvernement fédéral, Charles Michel devient asexué linguistique, il ne figure plus sur le quota francophone; les secrétaires d’État Pieter De Crem (CD&V) et Philippe De Backer (Open Vld) sont promus ministres.

► Crise gouvernementale, et maintenant? Les analyses de la rédation

Pieter De Crem hérite de l’Intérieur et de la Sécurité, qui étaient gérés par Jan Jambon. Philippe De Backer conserve la Lutte contre la fraude sociale et la Mer du Nord, et récupère l’Agenda numérique, les Télécoms et la Poste du vice-premier ministre libéral flamand Alexander De Croo, ainsi que la Simplification administrative, de Theo Francken (N-VA).

Maggie De Block (Open Vld) reste ministre des Affaires sociales et de la Santé, compétences auxquelles elle ajoute l’Asile et la Migration - qu’elle avait gérés lors de la législature précédente - après le départ de Theo Francken.

Alexander De Croo reste le vice-premier ministre Open Vld mais devient ministre des Finances en remplacement de Johan Van Overtveldt. Il est également en charge du Développement International.

Le vice-premier ministre CD&V Kris Peeters reste ministre de l’Économie, de l’Emploi, des Consommateurs et du Commerce extérieur. Il gèrera également la Lutte contre la pauvreté, l’Égalité des chances et les Personnes présentant un handicap, compétences héritées de Zuhal Demir.

La ministre du Budget Sophie Wilmès sera également ministre de la Politique scientifique, qu’elle reprend à Zuhal Demir, et de la Fonction publique, qui venait de passer des mains de Steven Vandeput à Sander Loones.

L’autre portefeuille passé de Steven Vandeput à Sander Loones, la Défense, échoit au vice-premier ministre MR et ministre des Affaires étrangères Didier Reynders. Ce dernier reste en charge des Affaires européennes, de Beliris et des institution culturelles fédérales.

Denis Ducarme (MR) reste ministre des Classes moyennes, des Indépendants, des PME, de l’Agriculture et de l’Intégration sociale; il reprend les Grandes villes à Zuhal Demir.

Enfin, Koen Geens (CD&V) conserve la Justice et reprend la Régie des bâtiments à Jan Jambon.

Les autres ministre conservent leurs compétences.

Le fil info

La Une Tous

Voir tout le Fil info

12 Commentaires

  • Posté par Intjigejlis Gérasimos, dimanche 9 décembre 2018, 17:36

    Theo tuurt naar Vlaanderen en de wereld Theo Francken Spring naar inhoud • Home • Theo tuurt Verklaring van Marrakesh mei 15, 2018 / theo tuurt De laatste dagen was er ophef over de verklaring van Marrakesh. Zo zou het om ‘een geheim verdrag’ gaan ‘dat de poort naar Europa wagenwijd open zet’. Niets is minder waar. Ik overdrijf niet als ik zeg dat Afrika van uitermate groot geostrategisch belang is voor Europa, ook en vooral op vlak van migratie. Het continent is 6 maal zo groot als de EU en telt meer dan dubbel zoveel inwoners. Het continent kreunt onder een bevolkingsexplosie, die zorgt voor verdere verarming van Afrika en een toenemende migratiedruk op onze buitengrenzen. Samenwerking met de Afrikaanse landen is cruciaal om die migratiedruk onder controle te kunnen brengen. Daarom zet de EU al sinds 2006 sterk in op internationaal migratie-overleg met de Afrikaanse landen. Dat jaar werd de ‘Euro-Afrikaanse Dialoog voor Migratie en Ontwikkeling’ (het ‘Rabat-proces’) gelanceerd, waartoe regelmatig Euro-Afrikaanse toppen worden georganiseerd. De recentste daarvan vond plaats in Marrakesh op 2-3 mei 2018, in aanwezigheid van de Minister van Buitenlandse Zaken, Binnenlandse Zaken en mezelf. België was het afgelopen jaar namelijk voorzitter van het Rabat-proces. Zoals gebruikelijk op internationale conferenties, werd ook de top in Marrakesh afgesloten met de plechtige ondertekening van een ‘Gemeenschappelijke Verklaring’ door bijna 60 landen. Op de ‘Verklaring van Marrakesh’ kwam nogal wat kritiek, zowel in Nederland als bij ons. Volgens sommigen zou de Verklaring onevenwichtig zijn, naïef en zelfs immigratie-bevorderend. Die kritiek is kort door de bocht. Zoals steeds staat zo’n document bol van wollig diplomatiek taalgebruik. Dat is onvermijdelijk, want de Afrikaanse landen moeten immers over de streep getrokken worden om mee te ondertekenen. Maar tegelijk wordt er in de Verklaring diep ingegaan op de uitdagingen rond terugkeer en op de strijd tegen mensensmokkel. Dit zijn ook de punten die ik sterk beklemtoonde tijdens de Belgische tussenkomst. Daarenboven betreft zo’n verklaring een louter politiek document. Er werden geen engagementen aangegaan voor de toekenning van meer visa, noch werden er nieuwe migratiekanalen geopend. Anders had ik daar evident mijn steun nooit aan verbonden. Zal dit alles iets uithalen? De Verklaring van Marrakesh op zichzelf niet zoveel. Maar het Rabat-proces is wel een noodzakelijk forum om op zeer hoog niveau de migratieproblematiek bespreekbaar te maken. Daarenboven is zo’n top een unieke gelegenheid om het pad te effenen voor bilaterale akkoorden met individuele Afrikaanse landen. Tijdens de top zat ik samen met de regeringsleden van Tunesië, Niger, Gambia, Ivoorkust, Ghana, Burkina Fasso en Marokko zelf. Stuk voor stuk vruchtbare gespreken met als hoofdonderwerp een betere samenwerking op vlak van terugkeer. Want wie denkt, of rondbazuint, dat Europa gewoon op zijn eentje het probleem van illegale migratie en illegaal verblijf kan oplossen, die dwaalt. Enkel via een intensieve nabuurpolitiek kunnen we resultaten behalen. Het Rabat-proces is daartoe een belangrijke aanzet, maar de buitenlandpolitiek van Europa inzake migratie mag mijns inziens gespierder. Afrikaanse landen die mensensmokkel laten betijen, of die onwillig blijven in het terugnemen van hun eigen burgers die illegaal in Europa verblijven, die moeten voelen dat de vriendschap en de solidariteit van Europa geen vanzelfsprekend gegeven zijn. Dat vereist dat Europa de handelsbetrekkingen, de ontwikkelingssamenwerking en het visumbeleid méé in de migratieweegschaal legt. Want enkel zo zullen onwillige Afrikaanse landen te bewegen zijn tot volledige en loyale medewerking inzake migratie. Ik bepleit dit al jaren op Europese Raden. Meer nog, ik was zelfs de eerste die dit durfde voorstellen. Nu is het integraal onderdeel van de Europese visie op terugkeer. En dit is een absolute noodzaak, wil Europa meester blijven over zijn toekomst. Want de demografische ontwikkelingen in Afrika zijn nu eenmaal wat ze zijn. Tijd voor echte realpolitik! Deel gerust. Bedankt. PS: ‘Geheim’ is de verklaring al zeker niet want de tekst vindt u gewoon online, hier: https://ec.europa.eu/home-affairs/sites/homeaffairs/files/20180503_declaration-and-action-plan-marrakesh_en.pdf Advertenties Report this ad Report this ad Dit delen: • Click to share on Facebook (Opent in een nieuw venster) • Klik om te delen met Twitter (Opent in een nieuw venster) • Klik om dit te e-mailen naar een vriend (Opent in een nieuw venster) • Gerelateerd Marokko SoedanMet 19 reacties La douce France Uncategorized Berichtnavigatie ← Zwartwerk Meten is weten → Geef een reactie Zoeken naar: Volg me op • Facebook • Instagram • Twitter Kijk ook eens op • www.theofrancken.be • www.francken.belgium.be • www.n-va.be Word lid van de N-VA • Lid worden van de N-VA Archief Archief Advertenties Report this ad Contact Kabinet Francken Wetstraat 18 1000 Brussel Tel: 02 206 14 21 kab.francken@ibz.fgov.be Meest bekeken • Verklaring van Marrakesh • Theo tuurt • Midterms Wij gebruiken cookies op deze site om uw gebruikerservaring te verbeteren Door te klikken op een link op deze pagina geeft u ons de toestemming om cookies in te stellen. Ons cookiebeleid Report this ad

  • Posté par Lumens Marc, dimanche 9 décembre 2018, 16:02

    Abonné de longue date au journal Le Soir, je constate que ce journal (pour moi le seul valide en terre wallonne) les journalistes deviennent de plus en plus de gauche.

  • Posté par Lumens Marc, dimanche 9 décembre 2018, 15:56

    La wallonie et surtout les journalistes feraient bien mieux de s'occuper de l'etat de la région wallonne que de se focaliser sans cesse sur la N-VA, plus on fait référence à ce parti, plus il devient populaire. Et on serait bien étonneé si ce parti se présentait chez nous, presque certain qu'un certain nombre de wallons soutiennent ce parti.

  • Posté par Debrabander Jean, dimanche 9 décembre 2018, 15:50

    Pourquoi parler de Michel 2? On n'a pas voté, que je sache. Disons plutôt : Michel 1 bis

  • Posté par De Roubaix Guy-michel, dimanche 9 décembre 2018, 15:45

    On pourra peut-être enfin essayer de s'occuper des revendications en extensions des G J.

Plus de commentaires

Aussi en Politique

Voir plus d'articles
La Une Le fil info Commentaires Partager

Allez au-delà de l'actualité

Découvrez tous les changements

Découvrir

À la Une

références Voir les articles de références références Tous les jobs